25 lutego 2010

MOŻEMY ZOSTAĆ POSZUKIWACZAMI

Zadziwiające jest to, że życie jako całość, suma naszych dni, oraz śmierć, czyli nasz koniec, ludzie traktują jako element drugoplanowy. To, co jest najważniejsze spychane jest na margines, a to, co jest malutkim wycinkiem traktowane jest jako całość, jako wszystko, co jest.

Trzeba głośno mówić o tej prawdzie. Ta prawda należy się każdemu. Przed naszymi oczami jest kurtyna, tę kurtynę sami sobie założyliśmy i sami możemy ją sobie zdjąć. Wystarczy tylko chcieć. Zamiast być jak zbłąkane owce, możemy zostać poszukiwaczami, kimś bardziej świadomym. Świadomym siebie i tego co się wokół nas dzieje.

Czy zamiast setek ogólnikowych, nieprecyzyjnych wyjaśnień, nie jest lepiej zastosować jedną, prostą zasadę, która tłumaczyłaby wszystko?

Oto podstawowe zasady zachowań:

• Nie mówię o tym, bo nikt o tym nie mówi.
• Unikam tematu, bo wszyscy go unikają.
• Mimo iż widzę co się dzieje, nie zadaję pytań, chociaż może, masowo rodzą się w mojej głowie. Nawet ich nie werbalizuję, boję się je wypowiedzieć w swoich myślach, bo mogą uznać mnie za wariata.

Takie jest podejście współczesnego Świata do spraw świadomości i ducha, do sensu naszego istnienia jako ludzi i jako cywilizacji. Nawet religie nie dają pełnej odpowiedzi na podstawowe pytania. Nie potrafią stworzyć jednoznacznej, wspólnej koncepcji. Plączą się w powijakach, nie dając konkretów.

Czas dać nową odpowiedź na stare pytania. Czas wykrzyczeć to głośno!

Życie to radość, miłość, fascynacja, pełny udział w tej grze. Życie to pełne zaangażowanie, branie i dawanie. Życie to pewnego rodzaju zabawa, zabawa polegająca na szukaniu zasad, reguł i odpowiednim ich stosowaniu. Jeżeli je zrozumiesz i prawidłowo zastosujesz, wzniesiesz się na wyższy poziom. Przy czym zabawa ma trochę inny wymiar.

Ból i cierpienie nie są postrzegane jako coś negatywnego, ale jako jeszcze jeden element odczuwania i doświadczania. W tym rozumieniu nie ma żadnego grzechu, złe jest wszystko, co oddziela nas od prawdy. Z drugiej zaś strony jeżeli jesteś całkowicie w prawdzie nie możesz czynić zła, nie jesteś do tego zdolny.

Jak mało wiemy o świecie i o nas samych! Wydaje się nam, że jesteśmy na szczycie drabiny ewolucyjnej, a tymczasem jesteśmy ledwie trochę mądrzejsi od zwierząt. Na poziomie duchowym nie wyszliśmy nawet poza epokę kamienia łupanego. Nadal rozpaczliwie walczymy o przetrwanie.

Tak naprawdę nie ma znaczenia, na jakim poziomie materialnym się znajdujesz. Jest to tylko jedna z opcji gry, którą możesz zmienić. Ważne jest to, na jakim poziomie duchowym i świadomościowym jesteś obecnie. To jest twój prawdziwy poziom.