Oto ja.
Oto ja - poeta,
też człowiek.
Oto wiersz - bazgroły,
lecz moje.
Oto Świat - mrowisko bezładne
lecz w nim trwam
próbując zaśpiewać.
Mówisz - wiersz to bzdura,
lecz żyjesz,
lecz kochasz żyć,
więc śpiewasz także
i nie wiesz nic
i nie chcesz spać,
by być, by żyć, by trwać.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz