Odpowiedzi na najważniejsze pytania są tak oczywiste i naturalne, że trudno je zauważyć. Są jak tło, na które nie zwraca się uwagi. Absolutnie każdy ma do nich dostęp, jednak większość ludzi tego nie widzi. Prawda przemawia ze wszystkiego, co istnieje. Wszyscy śpimy, wszyscy śnimy. Zabiegani rozwiązujemy nasze codzienne problemy, nie zwracamy uwagi na to, że to tylko gra. Zapominamy o tym, co najważniejsze: o nas samych.
Tymczasem wszystko jest względne, umowne. Na pozór wydaje się, że jest realne. Oczywiście, tu nie ma z czym dyskutować. Jest, ale tylko tu i teraz, w tej rzeczywistości. Prawa fizyki, relacje międzyludzkie, cywilizacja, wszystko to ma sens, dopóki istniejemy my sami. Kiedy odejdziemy, kiedy wszyscy odejdziemy, a kiedyś odejdziemy na pewno, odejdę ja i ty i nie zostanie nikt, jaki to wszystko wtedy będzie miało sens? Spójrz z tej perspektywy. Co teraz ma sens? Co zabierzesz ze sobą?
Zostaliśmy wtłoczeni w nasze ciała, jak w zbyt ciasne ubrania. Tylko czasami zadajemy sobie pytanie: „co ja tutaj robię?”
Zostaliśmy wciśnięci w coś, co nazywa się rzeczywistością, ale każdy z nas na jakimś poziomie swojej świadomości wie, że to nie wszystko, że to, co widzi, nie jest całą prawdą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz